Skip to content

Life Goes On (28)

01/05/2016

We zijn alweer een nieuwe maand begonnen. De vorige laatste weken van April waren vrij hectisch en enorm druk, zowel mentaal als lichamelijk. Zelf heb ik het gevoel dat ik in een rollercoaster zit met hoogtes (de héél fijne momenten) en de dieptes (de we-gaan-elke-moment-doodvallen-paniek-momenten).

Mijn ouders zijn nu iets meer dan een week, 45 jaar getrouwd. Afspraakjes en dates, waren dus tijdelijk uitgesteld. Ik ben heel blij voor hun dat het nog steeds goed gaat tussen hun. We hebben het hier thuis dan ook lekker gevierd met eten, champagne en taart. Een moment dat gerust eeuwig had mogen duren van mij. En achteraf bekeken, spijtig dat ik er geen foto’s van genomen heb.

Op het werk enorm druk en vrijblijvend overuren doen, werd plots een gevraagde verplichting… Ook de komende weken zijn het overuren doen. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken, van dat plots vrijblijvend gevraagd verplichten. Het zorgt er voor dat ik verschillende treinen dien te nemen om thuis te geraken en ik ’s avonds pas na 20u00 effectief thuis ben. Op zo’n momenten heb ik dus letterlijk niets meer van mijnen avond en ben ik zo moe (vermoeid) dat het enige wat ik nog kan, iets eten is, mijn boterhammen maken en mijn bed induiken zijn… Mijn ouders passen zich altijd aan, maar eigenlijk zou dat niet mogen.

Op gezondheidsvlak is mijn moeder de enige bij wie alles écht zéér goed gaat, ze slaap goed, haar diabetes bloedwaarden zijn zéér goed, écht ondanks haar leeftijd, zou je zweren dat ze zich 30 jaar jonger en fitter (gezonder) is gaan voelen. Hout vasthouden dat het effectief zo blijft. Mijn vader is goed aan het vermageren van héél dik naar normaal én dit op normaal tempo, maar ik moet er wel bij zeggen dat hij ondertussen bijna géén bier meer drinkt en pakken minder vlees gaan eten is. Van begin dit jaar tot nu, is hij al 34 kg afgevallen, voor iemand die net over de 100 kg woog. Een hele prestatie.

Zijn lichaam past zich goed aan en hersteld enorm goed naar een normaal slank lijkend lichaam, alleen stelde de dokteres laatst leden hartkloppingen, ruis vast en dien hij uit voorzorg naar het ziekenhuis voor een grondige controle. M’n pa staat daar niet voor te springen én dat begrijp ik maar al te goed.

Zelf gaat het met mij redelijk qua gezondheid, alleen mentaal gaat het op dit moment minder… Eind April liet ik m’n ouders iets weten uit eerlijkheid én omdat ik stijf van de zenuwen en het piekeren stond. Sinds een week voel ik eigenlijk ergens een “bolletje” zitten, onderhuids, waar er eigenlijk geen bolletje dient te zitten… Je kan je dus al inbeelden dat het paniek niveau door het dak schoot bij m’n ouders… Het feit dat m’n pa binnenkort binnen moet voor zijn hart doet er ook allemaal geen goed aan, aan de sfeer hier thuis. Op dit moment zit ik in de “dat kan bij mij niet voorvallen, da’s niet mogelijk ontkenningsfase“.

Mijn ouders willen dat ik het wat zelf “opvolg” en door m’n pa staan ze natuurlijk niet te springen om te zeggen : “ja jongen, maak morgen maar een afspraak bij de dokter en het ziekenhuis.” Het hoeft dus niet uit gesproken te worden dat ik me momenteel niet goed in m’n vel voel hierdoor..

Verder maak ik binnenkort nog een logje over de winnaars van de wedstrijd en worden de prijzen na de feestdagen opgezonden. Aan iedereen een fijne 1ste Mei nog.

bouquet-muguet

Advertisements
40 reacties
  1. Sterkte!! Maar zou wel naar t bolletje laten kijken.
    Nu kan je er nog wat mee.
    En ik spreek uit ervaring..

    Liked by 1 persoon

    • Ja, ik weet het. Alleen durf ik het niet zo goed en momenteel primeert de schrik meer dan het gezond verstand 😦

      Like

      • Niks van, ge maakt morgen een afspraak bij de dokter en als ge het niet doet, blijf ik u stalken tot ge van miserie een afspraak maakt. Ik heb het een paar jaar geleden ook aangedurfd dus gij nu ook.

        Liked by 2 people

        • euh, ik moet werken morgen.

          Like

          • En ge hebt op heel de dag geen 3 minuten om al te bellen voor een afspraak?

            Liked by 1 persoon

            • jawel, maar ik moet nog nakijken met de verzekering, want toen ik begin vorige maand een halve dag nam voor m’n tanden en de nodige papieren binnen bracht bij ons, was dat eerst wel ok, maar nadien niet en moest ik er verlof voor opofferen en als ge niet veel verlof meer hebt, mag er ook niet al te veel tegenslaan…

              Ik dien dus eerst eens te kijken hoe en wanneer ik het geregeld kan krijgen.

              Like

              • Amai wat een gedoe. Ben ik blij dat ik een dokter heb waar ik ook gewoon ’s avonds na het werk bij terecht kan.

                Liked by 1 persoon

              • ja, dat is wat het werk betreft… Mijnen dokter werkt ook niet in’t weekend, dan moet ge bij de dokter van wacht en als ze bij ons enkel een attest goedkeuren als ge ZIEK zijt, is het ferm puzzelen…

                Like

              • Pffftt….

                Liked by 1 persoon

              • En dan willen m’n ouders dat ik het nog even zelf opvolg en wacht tot na m’n pa zijn ziekenhuis bezoek.

                Like

              • Ouders moeten niet alles weten 🙂

                Liked by 1 persoon

              • Nee, da’s waar maar als ge thuis woont, is privacy na genoeg onbestaande en ziet ge en merkt ge veel van elkaar…

                ‘k heb trouwens liever dat ze het weten en me steunen, dan dat ik stijf van de zenuwen en stress sta en het bij het uiteindelijk uitslag anders zou uitdraaien dan dat ge hoopt.

                Like

              • Dat begrijp ik wel, maar uw gezondheid is toch belangrijker dan een verzekering, niet?

                Liked by 1 persoon

              • Ja, daar in hebt ge wel gelijk.

                Like

      • Tja… Als ik mijn kop in het zand had gestoken was ik nu ten dode opgeschreven.
        En misschien is het niks… Maar dan weet je dat.
        En als het wel wat is, dan heb je nog kansen. Als je wacht zijn straks die kansen weg.
        😘 dikke knuffel en ik hoop dat je verstand het gaat winnen

        Liked by 1 persoon

  2. Samaja permalink

    Ik begrijp volkomen dat je geschrokken bent, maar hou dat bolletje toch maar in het oog. Het is waarschijnlijk niet erg, maar better safe than sorry, niet?

    Liked by 1 persoon

    • Ja, zo reageren mijn ouders ook, zoals jij nu zegt, maar hoe meer ge er aan denkt (ook al hebt ge er geen last van), hoe meer het in je hoofd blijft rondspoken hé

      Liked by 1 persoon

  3. Wat een prestatie van jouw vader zeg! Je weet hoe ik er altijd mee loop te klooien. Dik respect voor hem dus! Wel erg jammer dat hij nu kwaaltjes krijgt en dat na moet laten kijken..

    Wat jou betreft, even heel privé dit: ik had ooit een knobbeltje op mijn testikel. Helemaal in paniek (ik heb kanker, ga binnenkort dood) ben ik naar de spoedeisende hulp gegaan. En wat denk je? Een ontstoken haarwortel zakje. Stond ik even letterlijk voor lul. Maar beter dat, dan toch iets kwaadaardigs en niet langsgaan. Dus maak maar gauw een afspraak, kerel!

    Liked by 1 persoon

    • Hallo Sytse 🙂
      Ja m’n pa doet het goed, dat moet ik hem nageven. Als ie verder gewoon gezond blijft eten en z’n gewicht kan stabiliseren.

      Laten we zeggen dat ik in de zelfde situatie zit nu, als jij toen. Ik moet wat glimlachen bij het lezen van je tekst, maar in zo’n state of mind voel ik me nu…

      Like

  4. Veel sterkte! Denk goed aan jezelf hoor! Probeer het in de kiem te smoren. En misschien valt het mee… Toch? 😉

    Liked by 1 persoon

  5. Toch gaan dus, voor hetzelfde geld is het helemaal niets, dan weet je het tenminste, en anders ben je er vroeg bij…

    Sterkte met alles!

    X

    Liked by 1 persoon

  6. Courage en fingers crossed!

    Liked by 1 persoon

  7. Ik denk ook meteen het ergste als ik iets voel dat niet pluis is, maar ga gewoon naar de dokter, dan heb je tenminste gemoedsrust en 9/10 maak je je zorgen om niks

    Liked by 1 persoon

  8. dacht ook meteen aan een vetbolleke, heb die ook maar zoals iedereen al zei : to the doc !!!

    Liked by 1 persoon

  9. Wauw proficiat met de -34kg van je vader! Dat is een hele prestatie! Ik hoop dat zijn grondig onderzoek enkel positieve resultaten zal opleveren. En gij, laat dat bolleke maar rap checken dan kunt ge ook gerust zijn. Misschien wil die wel een ziektebriefje schrijven? Hoe onflexibel is het om als huisarts ’s avonds niet te werken!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

BE INEFFABLE

So Close & Yet So Far...

Christophe Wallecan

De blog van een marketing student

Life according to Joyce

Everyday life documented :)

Vie de Julie

Vie de Julie

Binnenstebuitenboel

Leef achterstevoren!

Liquid skies

Silent people have the loudest minds

misssexandthecity

Life in the city and the sex in my life,.....

Renate Bulte

Blogger over alledaagse dingen.... maar dan anders!

Screendependent

Alles over films, series en meer

COS

cosblog.org

The S Files

Be nice, go vegan

Kimdonz

Lifestyle blog

Thomas Pannenkoek

Een Simpele Ziel ondergaat zijn leven

ratjetoe4u

So Close & Yet So Far...

De Hipste adresjes van Gent

We moved to http://hipsteadresjes.gent !

van dichtbij

over het zout op m'n huid, spruitjes met spiegels en de rammelende rest

Morgaine's Passions

Live life to the fullest

MetroPaul

Nederlandstalig blog, sinds 2008

ZoSammieEnzo

Een spontane vrolijke lifestyle blog met humor.

Deborah Hamar

Just me . . .

Naomi in Wonderland

Traveling through life

Adam op Verkenning

Een getrouwde man op verkenning.

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Walt's Hoekje

Gewoon omdat het kan

DOLDRIEST

woordenspel

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Annelyse

14 maand met de fiets door Europa

Tales from the Crib

Putting the sfeer in blogosfeer since 2004

tiny blogt

Tiny kan van alles iets en van niets alles.

Yellow Me.

Live a Healthy Lifestyle

La Vie de Falderie

Antwerpen tot Brugge - en soms verder

Bubbliciously me

Living the life you love....

Wilco's Charity Challenge

12 maanden ... 52 opdrachten ... 1 goed doel: Right To Play

Beaunino

GEWOON DOOR-ROEIEN

Fashionlifestyleblog

So Close & Yet So Far...

Darling Doormat

It’s nothing anyone would ever take seriously, but it amuses me.

peter

my path

Lukas Lauridsen

So Close & Yet So Far...

Forty something and much more !

mijn dagboek en uitlaatklep ... if you can't stand the heat, get out of my kitchen !

elegant slumming

So Close & Yet So Far...

Life is a garden of Quotes

Over het dagelijkse leven, over reizen en lezen, over koken, over het lief , gewoon over het leven

%d bloggers liken dit: