Skip to content

Bewust Negeren En Loslaten

25/01/2016

Dat mensen vreemde wezens zijn, dat stond al als een paal boven water. Ik snap héél vaak niet waarom mensen op een bepaalde wijze reageren of dat net niet doen, wanneer ze dat beter wel zouden doen.

Ik heb het deze keer over een goede vriendin (ben al 3 jaar goede vrienden met haar en voorheen nog een jaar als collega’s samen gewerkt) van me. Zie dit logje, waar ik toen over haar 2de kindje schreef en een maand later ook met geschenken langs geweest ben.

Ondertussen heb ik al maanden geen reacties meer op mijn sms berichtjes gekregen, nog op de 3 ingesproken berichten op haar antwoordapparaat. Er kan natuurlijk van alles voorgevallen zijn, maar daar heb ik het gissen naar. Vandaag heb ik als laatste poging nog een mailtje naar haar gezonden, maar dat was het dan ook, want m’n geduld is op geraakt én ik wil niet de stempel van stalker krijgen, omdat ik het in géén 100 jaar geloof dat je op 4 maanden tijd niet kan reageren op smsjes, ingesproken berichten of een uitnodiging om iemands verjaardag te vieren…

Ik vrees dat ik die vriendschap dus ga moeten loslaten én ga moeten laten vallen. Iets wat niet in mijn aard ligt en ik nog maar 1 keer moeten doen heb én me veel moeite gekost heeft. Ik snap dat eigenlijk niet waarom mensen niet gewoon direct kunnen zijn en de dingen zeggen waar ze op staan, in plaats van z’n toeren uit te halen…

time

Nu, ondertussen heb ik wel al snel reactie op m’n mail gekregen (crisis averted, vriendschap nog steeds in leven), ze bleek voor 3 weken bij haar familie in Armenië geweest te zijn. Nu ben ik al blij dat alles ok met haar is, ik was best wel ongerust als ge zo iemand niet kunt bereiken, maar ik blijf het toch raar vinden dat iemand gedurende 4 maanden op niets kan reageren. Uit haar reageren kon ik opmaken dat ik duidelijk niet de enige van haar vriendenkring geweest ben die zich vragen stelde, toen ook die met Kerst en Nieuwjaar maar geen reactie kregen op smsjes en ingesproken berichten.

Het excuus was hier dat ze hare smartphone niet mee had… Raar, net als m’n sleutels is ne smartphone een standaard iets dat ik in m’n zakken zitten heb als ik ne voet buiten zet. Ik kan me dus niet inbeelden dat ik al 3 weken zonder zou kunnen + dat geeft nog geen verklaring voor de andere maanden zonder reactie. Nu, de vriendschap is er nog én ik wil er niet tevéél zitten over zagen, maar ik heb er toch bij heel wat zaken vragen en bedenkingen. Ik kan me niet inbeelden dat ik zo met mensen zou kunnen omgaan.

Misschien hecht ik gewoon té veel belang aan vriendschappen, dat kan ook natuurlijk.

Advertenties
40 reacties
  1. Blijkbaar zijn “onze” verwachtingen bij een vriendschap te groot. Ook ik snap namelijk niet dat je in een vriendschap niet even tijd maakt om te reageren.

    Heb dat zelf ook ervaren bij twee “vriendschappen” de afgelopen twee jaren. Bij de anderen bleek de behoefte aan contact toch minder groot. Het was een behoorlijke teleurstelling, maar zoals gezegd misschien was de verwachting te groot.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik vind het ook wel wat raar. Als je zo lang weg gaat, neem je je smartphone toch gewoon mee? Ik ga ervan uit dat ze daar ook wel wifi etc zullen hebben… 🙂
    Nu ja, belangrijkste is dat ze wél snel op je mail heeft geantwoord!

    Liked by 1 persoon

    • Ja, dat wel, maar bon ’t geeft toch altijd een iets wat wrang gevoel natuurlijk. Ik begon me om den duur haast ne stalker te voelen…

      Like

  3. Mensen zijn vreemde wezens…

    Liked by 1 persoon

  4. Heb ik ook meegemaakt, het is niet makkelijk en doet pijn … Maar je kunt echte vrienden op 1 hand tellen … Beter alleen dan zo’n gezelschap te hebben 🙂 !!

    Liked by 1 persoon

  5. Vriendschap blijft iets lastigs… Iets dynamisch…
    Maar er moet wel een balans in zitten… Als die balans weg is…. En je vindt hem niet meer…. Dan wordt het lastig de vriendschap te onderhouden…..
    Sterkte en succes

    Liked by 1 persoon

    • Dank je, Jaixy 🙂
      Dat zal wel goed komen, die vriendschap, maar nu ik gerust ben, ga ik toch wat afstand houden. ‘T kan niet altijd van dezelfde kan blijven komen hé.

      Liked by 1 persoon

  6. het gevoel hebben genegeerd te worden en geen duidelijk idee hebben waarom is moeilijk, zeker om los te laten, zo heb ik vriendschappen die zijn gestrand en waar ik nog steeds niet bij kan waarom het niet uitgesproken is. Andersom heb ik zo ook zelf vriendschappen laten stranden, dus een beetje hypocriet is het wel van mij.

    Liked by 1 persoon

    • Zelf nog nooit gedaan bij anderen, wel al een paar keren meegemaakt. De dingen eerlijk zeggen zoals zijn zijn, kost niets eigenlijk.

      Like

  7. Ik snap heel goed je zorgen en irritatie. Zeker in deze tijden is het doodsimpel even iets te laten weten. Ik als het niet goed gaat of je weg bent volstaat een ‘alles goed maar app je over een tijdje uitgebreider’ ofzo.

    Liked by 1 persoon

  8. Volledig mee akkoord. Zo heb ik een paar vriendinnen die ik al bijna heel mijn leven ken, maar waar het zo moeilijk mee afspreken is. Ik snap dat niet. Hun leven is even druk als het mijne, maar voor goeie vrienden mààk je toch tijd? Of je springt eens binnen ‘op den bots’ en als ’t niet past, dan is dat niet erg, maar dan heb je ze toch eens gezien. Weinig mensen waar je dat nog eens bij kan doen, blijkbaar…

    Liked by 1 persoon

  9. Gelukkig is het met een sisser afgelopen!

    Liked by 1 persoon

  10. Liefde en vriendschap is een vluchtig iets geworden. Bij veel mensen is de diepgang ver te zoeken.
    Daar zitten volgens mij die sociale netwerken en smartphones voor iets tussen. Iets of iemand onder ogen komen zit er blijkbaar niet meer in tegenwoordig.

    Liked by 1 persoon

    • Nee, daarin dien ik je helaas volledig gelijk te geven. De sociale media is een ferme stap vooruit geweest, maar ook één die op ander vlakken ervoor zorgt dat mensen lui en onbeschoft worden in omgang met hun medemens. Best jammer eigenlijk.

      Liked by 1 persoon

  11. Ik hecht me ook heel erg aan vriendschap.

    Liked by 1 persoon

  12. Gewoon doen wat je titel al zegt en vooral het ‘loslaten’ … want energie in dingen steken die eigenlijk niet bestaan, is werkelijk zinloos. Energie steken in nieuwe vriendschappen en nieuwe ontmoetingen .. dat is past zinnig 🙂

    Liked by 1 persoon

  13. Ja, ik verbaas ook wel eens om het vriendschappelijk gedrag van sommige mensen. Het wordt helemaal wrang wanneer een buitenstaander tussen vriendschappen gaat staan (stoken).

    Liked by 1 persoon

  14. Speciaal,……..en ik moet dat ook altijd vaststellen dan mensen een andere visie hebben als ik op vriendschap, er is er maar eentje echt een constante in mijn leven, al meer dan 20jaar en ik ga het verder houden op “kenissen”,……succes met het loslaten,..

    Liked by 1 persoon

  15. Een jonge mama met twee kindjes, een man die misschien wat steken laat vallen of niet helemaal betrokken is, een job (al dan niet full-time), en een familie in het buitenland.
    Al die mensen “trekken” aan haar, ze MOET enorm veel.
    Wellicht is het haar even te veel geworden, ik ga niet meteen over een depressie spreken, maar het kan dat ze even pauze wou, van al die verplichtingen.
    Vriendschappen moet je onderhouden, dat is waar, maar sommige mensen laten je ook met een hoofd vol zorgen achter. Hun zorgen. En als je al niet veel reserve hebt, dan kan dat te veel worden. Ik lees dat ze gewoon enorm veel aan haar hoofd heeft, en zelden rust.
    Ze is als een elastiekje waar te veel aan getrokken is en waar de rek uit is.
    Ze heeft de moeite gedaan om te reageren, dus ze schat jouw kameraderie wel degelijk naar waarde. Maar ik vrees dat je op veel meer nu even niet gaat moeten rekenen, gaat ze daar later spijt van hebben, wellicht. We leven in een maatschappij die enorm veel van mensen verlangt, en niet iedereen kan daarin mee. Jammer, maar begrijpelijk.

    Ik wéét niet of het zo is eh?
    Maar het zou kunnen.

    Liked by 1 persoon

  16. Vriendschap moet van 2 kanten komen… anders is het geen vriendschap!

    Liked by 1 persoon

  17. Ik leef zo met je mee. Ik ben hier ook enorm tegen aan gebotst. Toen ik in 2011 net samenwoonde met vriend, een nieuwe job kreeg en mijn *routine* van alleen wonen nog moest zoeken, kreeg ik vaak een sms van vrienden terwijl ik nog op mijn werk zat. Ik las dat dan, dacht later te reageren, reed naar huis en na die rit van 45 min was ik de sms in kwestie volledig vergeten. Vaak kreeg ik dan 3 dagen later een dramatische sms dat ik NOOIT reageer. Ik ben daar dus, na enkele opmerkingen, extra beginnen op letten. Het stond nog net niet als reminder in mijn agenda om tweewekelijks of wekelijks bepaalde vrienden te bellen, tijdens (jawel) de rit van 45 minuten. Het kwam erop neer dat mijn huisrit een dagelijks belmoment werd. Toch was het niet die vriendin die ik aan de lijn had, want zij woonde net alleen – had het druk en vergat mij altijd terug te bellen. Na een nogal akward moment heb ik vorig jaar de vriendschap na, hou je vast, 24 jaar stop gezet. Ik heb genoeg gegeven en soms krijg je niets meer terug

    Liked by 1 persoon

    • Ja, zulke dingen zijn best vervelend, blij te lezen uit de reacties dat ik niet de enige ben die dit meemaakt, alhoewel het soms zo wel aanvoelt want dat zijn natuurlijk nooit dingen waar velen met mensen of met elkaar over praten hé

      Liked by 1 persoon

  18. Ah zo herkenbaar….ik had het met mijn beste vriendin. Geen reactie op voicemail, gewone mail, sms’jes bleven onbeantwoord. Ik snapte er niks van. Dit was toch mijn beste vriendin?? Al 15 jaar! Ik besloot eens op bericht van haar te wachten. Tevergeefs. Ze heeft via mijn schoonzus vernomen dat ik zwanger was en zélfs toen kwam er niets. Toen was ik er klaar mee. Na Robins overlijden stond ze er met krokodillentranen. toen ik na een afspraak die heeel vreemd was een via een wederzijdse vriendin hoorde dat ze rondbazuinde dat IK degene was die niets van zich liet horen was de liefde toch wel bekoeld. Daaaag beste vriendin. Je was toch niet de beste. Want als je niet kunt begrijpen dat ik na het overlijden van mijn zoontje wel andere dingen aan mijn hoofd had, dan heb je serieus een bord voor je hoofd van gewapend beton….

    Liked by 1 persoon

  19. Ach dat is echt niet tof, klinkt ook een beetje herkenbaar. Ik zou zeggen, je moet doen waar jij je het beste bij voelt, maar ik leef die regel zelf niet na 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

BE INEFFABLE

So Close & Yet So Far...

Christophe Wallecan

De blog van een marketing student

Life according to Joyce

Everyday life documented :)

Vie de Julie

Vie de Julie

Binnenstebuitenboel

Leef achterstevoren!

Liquid skies

Silent people have the loudest minds

misssexandthecity

Life in the city and the sex in my life,.....

Renate Bulte

Blogger over alledaagse dingen.... maar dan anders!

Screendependent

Alles over films, series en meer

COS

cosblog.org

The S Files

Be nice, go vegan

Kimdonz

Lifestyle blog

Thomas Pannenkoek

Een Simpele Ziel ondergaat zijn leven

ratjetoe4u

So Close & Yet So Far...

De Hipste adresjes van Gent

We moved to http://hipsteadresjes.gent !

van dichtbij

over het zout op m'n huid, spruitjes met spiegels en de rammelende rest

Morgaine's Passions

Live life to the fullest

MetroPaul

Nederlandstalig blog, sinds 2008

ZoSammieEnzo

Een spontane vrolijke lifestyle blog met humor.

Deborah Hamar

Just me . . .

Naomi in Wonderland

Traveling through life

Adam op Verkenning

Een getrouwde man op verkenning.

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Walt's Hoekje

Gewoon omdat het kan

DOLDRIEST

woordenspel

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Annelyse

14 maand met de fiets door Europa

Tales from the Crib

Putting the sfeer in blogosfeer since 2004

tiny blogt

Tiny kan van alles iets en van niets alles.

Yellow Me.

Live a Healthy Lifestyle

La Vie de Falderie

Antwerpen tot Brugge - en soms verder

Bubbliciously me

Living the life you love....

Wilco's Charity Challenge

12 maanden ... 52 opdrachten ... 1 goed doel: Right To Play

Beaunino

GEWOON DOOR-ROEIEN

Fashionlifestyleblog

So Close & Yet So Far...

Darling Doormat

It’s nothing anyone would ever take seriously, but it amuses me.

peter

my path

Lukas Lauridsen

So Close & Yet So Far...

Forty something and much more !

mijn dagboek en uitlaatklep ... if you can't stand the heat, get out of my kitchen !

elegant slumming

So Close & Yet So Far...

Life is a garden of Quotes

Over het dagelijkse leven, over reizen en lezen, over koken, over het lief , gewoon over het leven

%d bloggers liken dit: