Skip to content
Tags

Shooting Under My Pigeons

06/09/2015

Woensdag was een rotdag van formaat… De beloofde opleiding die ik zou krijgen was plots niet meer nodig. Op m’n bureau eilandje zat ik plots alleen terwijl de rest opleiding kreeg om “nieuwe problemen” op te lossen op de werkvloer. Het voelde voor me aan als een klein kind dat even als straf in de hoek gezet werd en niet juist wist waarom. Ik trok het me niet écht aan, ik had werk genoeg om in te verzuipen zonder er nog een opleiding die ik niet meteen zou kunnen in de praktijk omzetten, er bovenop te krijgen, maar ik zou liegen als ik zei dat het me geen wrang gevoel gaf.

Een half uur voor de middagpauze werd ik door m’n Team Leader apart geroepen in de meeting zaal… Ik voelde de bui al hangen en ik heb het niet over de felle regenbui die toen ook in Gent net plaats vond.

ik: “Euh, is er iets?”

Hij: “Goh, nee, ja, ik ben wat verbaasd over jou.”

Meeting ruimtes, ik heb er een hekel aan. Veel blabla en niet vaak iets positief dat er uit voort komt… In een notendop kwam het er op neer dat kennelijk onuitgesproken verwacht werd dat je na één maand ingewikkelde procedures lijk je broekzak kent én er duidelijk collega’s achter m’n rug gaan klagen waren dat ik soms meermaals iets vroeg, dat ik volgens hun als zou moeten weten… Wanneer ik bepaalde handelingen moet doen die een zéér grote verantwoordelijkheid en financiële draagkracht hebben, vraag ik het liever 2 keer dan er iets te doen waar je niet zéker van bent en de boulet van je leven te schieten…

Ook het voorval waarbij ik aan de 2 Team Leaders een probleem voorschotelde waar beiden een andere response over hadden die ervoor zorgde dat m’n voorgevoel me zei dat het gewoon weg niet kon kloppen als je logisch en nuchter nadenkt, waarbij ik dan met het probleem voor een andere inzicht te kennen bij de persoon stapte die me opgeleid had én nog gelijk kreeg van haar over mijn voorgevoel én zo nog grotere problemen vermeed, bleef duidelijk hangen in’t verkeerd keelgat bij mijn Team Leader die vond dat ik mijn collega’s (met name hem) maar moest vertrouwen dat wat men zegt ook correct is.

Ik kreeg er als het ware een bolwassing op een beleefde manier over hoe ik me beter eerst kon verdiepen in het nakijken van procedures dan op m’n voorgevoel afgaan om te eindigen met :

Vertrouwen is toch wel iets essentieels in deze job én als je dat niet kan of daar komt geen verbetering, kunnen onze wegen beter scheiden en even goede vrienden voor de leuke ervaring.

Ik moet er maar op vertrouwen dat collega’s het goed doen, terwijl dat regelmatig niet zo is. Ik wijs nooit iemand met de vinger (iedereen kan fouten maken), maar probeer die dan liefst zelf op te lossen om er ook iets van te leren. Ik denk niet dat ik hoef te zeggen dat ik er op die moment goed van m’n kaart door was én achteraf best ook wel kwaad omdat ik eigenlijk als je het bekijkt, gestraft wordt en lijk een klein kind uitgesloten ben van bepaalde opleidingen omdat ik m’n werk doe en alles grondig nakijk (waar ik ook voor aangeworven ben). Je hoeft je dan niet schuldig te voelen omdat je je werkt goed doet zegt men dan…. Yeah right, op die manier kan ik dat zéér goed begrijpen dat er sommigen zich nog bitter weinig aantrekken of al naar een andere job gegaan zijn.

Nu ja, ik was voor de rest van die dag niet écht meer te pruimen en heb me voorgenomen om vanaf heden geen tot nog weinig vragen te stellen én gewoon te doen wat ik denk dat goed is. Is het fout, mij een zorg. Ik ben er toch tijdelijk en je best doen stelt men er toch niet op prijs. Uiteraard maakte, hoe spijtig ik het ook blijf vinden, dit voorval het voor mij een stuk gemakkelijk om over de drempel te stappen van terug beginnen te her-solliciteren naar een job.

Advertenties

From → Op de Werkvloer

16 reacties
  1. nou zeg, word je gestraft alleen maar omdat je het heel graag goed wil doen. ik vraag na zes jaar nog steeds dingen aan meer ervaren collega’s, dat wordt alleen maar gewaardeerd. ik kan me voorstellen dat de sfeer nu ook verpest is… hou je taai

    Liked by 1 persoon

    • Ik deel volledig je mening, Tessa. Ik ben ook zo. Ja de woensdag kon je wel bij mij voelen dat het gevoel en vriendelijkheid onder het vriespunt zaten na die meeting.

      Like

  2. JoJo permalink

    Ooo dat is echt een rare situatie zeg, om niet te zeggen nogal akelig. Ik begrijp dat je daar van van de kaart bent en dat je boos bent, als ik dit lees word ik ook al boos 😉 Mijn gevoel zou het zelfde zijn als het jouwe, doe vooral je ding nog zoals zij willen dat je het doet en ga vooral verder met zoeken naar een leuke, geschikte job waar je je beter en meer gewaardeerd voelt! Hoe moeilijk dat ook is in deze tijd, helaas… Succes ermee!

    Liked by 1 persoon

  3. Blijkbaar een stuk of wat zelfingenomen, bange kwasten waar je mee te maken hebt. Toch maar liever uitkijken naar een werkkring waar je inzet en je skills gewaardeerd worden.

    Liked by 1 persoon

  4. bah, geen aangename manier van met mensen omgaan daar.
    blijven uitkijken naar beter!

    Liked by 1 persoon

  5. Leuk hé zo’n belachelijke werkmentaliteit,…..ik werd deze week op de vingers getikt omdat ik per ongeluk in het mailonderwerp 1998 ipv 1989 had getypt, maar wel de juiste rapporten had bijgevoegd,….dan kan ik gillen omdat ik duizend cijfers op een dag verwerk,……succes en sluit je af, de enige manier om te overleven!

    Liked by 1 persoon

  6. Ja hallo kroket zeg, niet te geloven hoor

    Liked by 1 persoon

  7. Jezus, wat een kutbedrijf. E ndat je dan idd als enige die opleiding neit mag /kan volgen is degoutant. Dat is er voor zorgen dat je nog meer het mikpunt wordt.

    Liked by 1 persoon

    • Het vervelendste is dat ik voor dat gedeelte (omdat ik het nog niet gezien heb én er dus ook m’n plan niet kan in trekken) moet ik dus steeds bij collega’s gaan leuren met die problemen…

      Like

  8. Wat een opportunistisch gedoe allemaal zeg… Ieder voor zich, en op hun tenen getrapt zijn als je bij iemand anders raad gaat vragen… Klinkt heel erg zoals TheCompany (waar ik hiervoor werkte)… Geen toffe sfeer.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

BE INEFFABLE

Life blog of 2 dutchies

Christophe Wallecan

De blog van een marketing student

Vie de Julie

Vie de Julie

Binnenstebuitenboel

Leef achterstevoren!

Liquid skies

Silent people have the loudest minds

misssexandthecity

Life in the city and the sex in my life,.....

Renate Bulte

Blogger over alledaagse dingen.... maar dan anders!

Screendependent

Alles over films, series en meer

COS

cosblog.org

The S Files

Be nice, go vegan

Kimdonz

Lifestyle blog

Thomas Pannenkoek

Een Simpele Ziel ondergaat zijn leven

ratjetoe4u

So Close & Yet So Far...

De Hipste adresjes van Gent

We moved to http://hipsteadresjes.gent !

van dichtbij

over het zout op m'n huid, spruitjes met spiegels en de rammelende rest

Morgaine's Passions

Live life to the fullest

MetroPaul

Nederlandstalig blog, sinds 2008

ZoSammieEnzo

Een spontane vrolijke lifestyle blog met humor.

Deborah Hamar

Just me . . .

Naomi in Wonderland

Traveling through life

Adam op Verkenning

Een getrouwde man op verkenning.

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Walt's Hoekje

Gewoon omdat het kan

DOLDRIEST

woordenspel

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Annelyse

14 maand met de fiets door Europa

Tales from the Crib

Putting the sfeer in blogosfeer since 2004

tiny blogt

Tiny kan van alles iets en van niets alles.

Yellow Me.

Live a Healthy Lifestyle

La Vie de Falderie

Antwerpen tot Brugge - en soms verder

Bubbliciously me

Living the life you love....

Wilco's Charity Challenge

12 maanden ... 52 opdrachten ... 1 goed doel: Right To Play

Beaunino

GEWOON DOOR-ROEIEN

Fashionlifestyleblog

So Close & Yet So Far...

Darling Doormat

Wit and Sh*t on Crete. It’s nothing anyone would ever take seriously, but it amuses me.

peter

my path

Lukas Lauridsen

So Close & Yet So Far...

Forty something and much more !

mijn dagboek en uitlaatklep ... if you can't stand the heat, get out of my kitchen !

elegant slumming

So Close & Yet So Far...

Life is a garden of Quotes

Over het dagelijkse leven, over reizen en lezen, over koken, over het lief , gewoon over het leven

%d bloggers liken dit: