Skip to content

De Accent Job Perikelen (2)

06/07/2015

Vorige week kreeg ik een Accent interim kantoor een telefoontje. Ze hadden voor de zoveelste keer mijn CV gevonden op de VDAB… Een vrouwelijke stem, Russisch klinkend van origine met gebroken Nederlands wilde me voorstellen voor een betrekking. Ik liet haar weten dat op de vacature waarvoor ze me opbelde, ik daar al mijn kandidatuur voor toegezonden had en dat ze dat maar even moest nakijken… Die “en ja, kom eens af voor een kennismakingsgesprek…” zinnen, hangen wat m’n keel uit op dit moment.

Vorige vrijdag wanneer ik net aangekomen ben bij het bedrijf waar ik een sollicitatie gesprek had en de motor van de wagen stil gelegd had, kreeg ik telefoon van de het bedrijf waar ze me wilde voorstellen. Babbel van 20 minuten gedaan. Ging dan de gegevens van de contact persoon doorsturen naar mij. Twee uur later, ik was toen al thuis en had nog steeds niet ontvangen, krijg ik telefoon van die Russisch klinkende consulente om te melden dat ik op gesprek mocht, wat ik al wist. Ik laat haar weten dat ik op een mail wacht van het bedrijf. Blijkt dat ze de mail toch naar het interim kantoor gezonden hadden in plaats van naar mij en dat de Russisch klinkende consulente zelf nog eens een mail ging opmaken om die gegeven naar mij te sturen.

Accent jobs1

Is dat nu werk zoeken om bezig te blijven?“, dacht ik bij mezelf.

Toen ik uiteindelijk de mail aangekregen had, alles meteen gaan nakijken op Google streetview om te zien waar ik juist moest zijn, maar ik scheen het bedrijf niet te kunnen vinden op het opgegeven adres en toen ik hun website ging bekijken, bleek daar een ander adres op te staan, dus belde ik terug naar het Accent kantoor.

Russische Consulente: “Goh ja, ik weet ook niet waar dat is hoor, ben er zelf nog nooit geweest, maar ga maar gewoon naar het adres dat opgegeven staat in de mail.“, zo in gebroken Nederlands.

Op zo’n moment heb ik het gevoel dat ik “weer” zoiets abnormaals aan’t aantrekken ben én heb ik zin om gillend weg te rennen, want de contact persoon van het bedrijf met wie ik een gesprek zou hebben, heeft een Turkse/Russische naam die ik zelfs met een hete aardappel in de mond met de beste wil van de wereld niet uitgesproken krijg…

Dus vandaag daar naartoe, vroeg opgestaan (ik wou niet vastzitten in files nu ze weer overal werken én flitsen) en mijn tijd genomen om alles uit te kammen. Zelf ben ik nog nooit in de buurt van de Ghelamco Arena geweest en de hele omgeving is er dan ook best impressionant voor iemand die daar nog nooit geweest is. Wat ik er als eerste al van kan zeggen is dat het qua kantoor ruimte, waar die zich bevinden IN de Ghelamco Arena, dit ontzettend slecht is aangewezen. Ik denk dat ik ondertussen overal het halve alfabet op de muren zien hangen heb, maar aangeven wie waar zit… nee.

20150706_092054

De bewerking van de muren, rechtover de goed verscholen liften, is zoals je hierboven kan zien super mooi. Mits er daar ook overal camera’s hangen, wilde ik ook niet téveel gaan de toerist uithangen. Voor je het weet denk men dat je er andere dingen aan’t doen bent met je smartphone. Maar bon, bewegwijzering en waar welke deur waar naartoe gaat = enorm slecht tot niet aangegeven, met gevolg dat ik op een gegeven moment bijna op de grasmat stond en gelukkig een behulpzame werkman vond die me wou begeleiden naar de andere kant waar ik moest zijn… Voor ik bij de grasmat uitkwam was ik ook al in de kelder gesukkeld en via een andere omweg op de 3de verdieping uitgekomen. Ik zat dus overal waar ik niet mocht/moest zijn, behalve waar ik wilde geraken. “Secruity”, dat was het enige wat veelvuldig overal te zien was, alleen geen enkel security gast gezien om ook maar iets aan te vragen…

De kantoor ruimtes (toen ik er eindelijk wél geraakt was) met bijhorende eet / drink / relax / wacht ruimte zoals je op onderstaande foto’s kan zien, waren nog in af te werken staat en zijn eigenlijk meer een ruimte voor vergaderingen of gesprekken te doen die bedrijven daar huren. Niet te verwonderen dat er dus toen ook nergens namen of wat dan ook te zien waren.

20150706_093359

20150706_093352

Het straalt luxe en klasse uit en zal wellicht héél mooi zijn als het volledig afgewerkt is. De weg naar bovenstaande foto’s heb ik dus zelf moeten zoeken, lijk een dief die overal aan’t snuffelen was waar ie niet hoort te zijn én dat stoorde me ergens wel. De persoon in kwestie die het interview deed, was totaal niet klaar om een interview te doen. Hij wist wel nog dat ie me vorige week gebeld had, maar of ie me nu gevonden had via de VDAB of via interim of voor ’t zelfde geld, gewoon ergens aan een frietkot… dat wist ie zo goed niet meer. Hij had een boekje bij waar hij de belangrijke dingen zoals mijn naam en leeftijd en wat mijn ervaringen waren enz… in neer pende en buiten dat zat ik er eigenlijk als meubilair bij…

En toen kwam er nog een aap uit de mouw ook… hij wilde me deze week nog liefst één of 2 proefdraai dagen laten doen. Iets waar ik me niet aan verwacht had en meteen moest denken aangaande mijn rechtszaak met de RVA of ik dat eigenlijk zou mogen doen ook… Ik was op dat moment even zichtbaar van mijn kaart, want had ik dat op voorhand geweten, dan had ik me kunnen informeren, nu zat ik daar met m’n mond vol tanden…

Interviewer: “Is dat een probleem voor jou?“.

Die had natuurlijk ook gezien dat ik daar van geschrokken was en dat niet verwacht had én bleek dat kennelijk raar te vinden dat ik niet meteen stond te springen om zelfs op het moment dat ik daar zat te willen beginnen.

Ik: “Ik ga dat wel moeten navragen bij de VDAB of ik in mijn huidige situatie dat wel mag doen.

Interviewer: “Hoe? Waarom? Kunde dat niet zelf beslissen misschien?

Ik liet hem wat geërgerd en geïrriteerd weten dat ik bepaalde verplichtingen had (zonder te willen in detail gaan over Calder, mijn rechtszaak tegen de RVA en de controle van de VDAB) waarbij ik niet eventjes voor de leute kon een paar dagen proef draaien (alsof ik niets beters te doen heb.) én ik deze week vol zat met sollicitatie gesprekken. Met een diepe zucht (mijn reactie beviel hem niet zo) zou hij dan een mailtje sturen en volgende week een paar dagen voorstellen en toen zette ie zich recht en was’t gesprek over and out en kon ik op trappen…

Na de korte voorstelling die hij aan het begin had gegeven over het bedrijf, zat ik met het gevoel dat het “weer” zo’n bedrijf was waar ze aan de lopende band outbound calls doen, dus meestal téléprospectie, sales (verkopen van producten aan de telefoon) en laat het nou net juist dat zijn waar ik niet goed in ben én ook niet meer wil doen. Ik zoek een iets wat normale job, niet iets om binnen de korste keren weer op straat te staan…

Bij mijn thuis komst eerst naar mijne vakbond een telefoontje gedaan om te zien met de rechtszaak, indien ik die proefdagen zou willen doen, ik mezelf met veel goedheid den das niet zou omdoen… Als ik die dagen zou doen, moest het interim kantoor me dag contracten opmaken. Klinkt logisch hoor ik iedereen denken, maar ik zweer je dat ik het al ander meegemaakt heb en op de moment zelf stond m’n gevoel dan ook op “Red Alert” !

Nadien telefoontje naar het Accent interim kantoor. De Russisch klinkende dame gaf me gelukkig gelijk nadat ik mijn hele verhaal gedaan had en ging zelf eens informeren via mail over die proefdraaidagen en hoe op die dagen (als het zover komt natuurlijk) het parkeren gaat zijn. Nu was ik er gelukkig vrij snel buiten, maar anders is dat daar 5 euro/ uur betalen en als ge zo 8 of 7 uur werkt, maal 2 is dat voor iemand zonder inkomen op dit moment best een dure grap. Nu had ik het geluk dat ik verkeerd gereden was en op de parking voor de Albert Heijn stond, want me uiteindelijk niets gekost heeft, maar voor het zelfde geld had ik er ook nog eens een flinke boete bij… zo goed staat alles aangeduid. Wat ik persoonlijk zelf het toppunt vond, was dat ze van het interim kantoor al eerder mensen voorgesteld hadden en die interviewer nogal ook bij hun raar overkwam omdat zijn zaken opvolgen en mails beantwoorden duidelijk zijn sterke kant niet bleek te zijn + van het Accent kantoor was de contact persoon er zelf nog nooit geweest ook. Dus moest ik verloren gereden zijn en haar bellen, kan ik even goed aan mijnen duim zuigen… Echt klasse.

Nu, afwachten wat het gaat worden, maar zoals ik al eerder zei, ik lijk die abnormale manier van werkaanbiedingen precies lijk een magneet aan te trekken…

Advertenties
3 reacties
  1. Ja, dat mag je wel zeggen, jammer genoeg hé. Ik zou denken dat het een goedkope manier is van dat bedrijf om gedurende korte tijd iemand te hebben die ze niet als een volwaardige kracht moeten uitbetalen? Of is dat wel het geval?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

BE INEFFABLE

Life blog of 2 dutchies

Christophe Wallecan

De blog van een marketing student

Vie de Julie

Vie de Julie

Binnenstebuitenboel

Leef achterstevoren!

Liquid skies

Silent people have the loudest minds

misssexandthecity

Life in the city and the sex in my life,.....

Renate Bulte

Blogger over alledaagse dingen.... maar dan anders!

Screendependent

Alles over films, series en meer

COS

cosblog.org

The S Files

Be nice, go vegan

Kimdonz

Lifestyle blog

Thomas Pannenkoek

Een Simpele Ziel ondergaat zijn leven

ratjetoe4u

So Close & Yet So Far...

De Hipste adresjes van Gent

We moved to http://hipsteadresjes.gent !

van dichtbij

over het zout op m'n huid, spruitjes met spiegels en de rammelende rest

Morgaine's Passions

Live life to the fullest

MetroPaul

Nederlandstalig blog, sinds 2008

ZoSammieEnzo

Een spontane vrolijke lifestyle blog met humor.

Deborah Hamar

Just me . . .

Naomi in Wonderland

Traveling through life

Adam op Verkenning

Een getrouwde man op verkenning.

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Walt's Hoekje

Gewoon omdat het kan

DOLDRIEST

woordenspel

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Annelyse

altijd op zoek naar een nieuw project

Tales from the Crib

Putting the sfeer in blogosfeer since 2004

tiny blogt

Tiny kan van alles iets en van niets alles.

Yellow Me.

Live a Healthy Lifestyle

La Vie de Falderie

Antwerpen tot Brugge - en soms verder

Bubbliciously me

Living the life you love....

Wilco's Charity Challenge

12 maanden ... 52 opdrachten ... 1 goed doel: Right To Play

Beaunino

GEWOON DOOR-ROEIEN

Fashionlifestyleblog

So Close & Yet So Far...

Darling Doormat

Wit and Sh*t on Crete. It’s nothing anyone would ever take seriously, but it amuses me.

peter

my path

Lukas Lauridsen

So Close & Yet So Far...

elegant slumming

So Close & Yet So Far...

Life is a garden of Quotes

Over het dagelijkse leven, over reizen en lezen, over koken, over het lief , gewoon over het leven

%d bloggers liken dit: