Skip to content

Afstand & Logica

13/03/2015

Willen werken is méér een vloek dan een zegen. Eigenlijk zou ik zo nen tamzak moeten zijn die niet wil werken en allerlei uitvluchten uit zijnen duim zuigt om tegenwoordig positief over te komen. Allé da’s toch mijn gevoel. Ik moest gisteren op gesprek bij een bedrijf uit Antwerpen. Mijn testen die via het Ritmo Interim kantoor uit Mechelen gingen, waren allemaal zéér goed dus mocht ik gisteren op gesprek bij het bedrijf waar ze me hadden voorgesteld.

Het was op zich wéér zo’n ervaring om een blog topic over te schrijven. Vrij vroeg vertrokken (na mijn ruiten ijsvrij gemaakt te hebben, want bij ons hier had het goed gevroren) met de intentie om op mijn gemak daar te geraken in Antwerpen zodat ik niet met stress zou zitten. Alleen was dat buiten de files op 3 plaatsen, 2 ongevallen, wegenwerken, omleidingen én op de koop toe nog geen parkeer plaats vinden gerekend, waardoor ik dus enkel over het hele traject met de wagen van bij mij thuis tot aan het bedrijf, net geen 2 uur gedaan had.

Op zich heb ik daar niet zo’n probleem mee, voor een eerste gesprek maakt dit niet zoveel uit. Ik kan altijd later betere routes zoeken (als die er zijn). Aangekomen op het bedrijf in kwestie was ik zo’n 30 minuten té vroeg. Altijd té vroeg, nooit te laat, is mijn motto. De dame met wie ik een afspraak had liet me dan ook letterlijk wachten… zéér beleefde werknemers die me zagen zitten toen ze aan hun werkdag gingen beginnen, kwamen me heel vriendelijk en attent vragen of m’n met mij al bezig was… of ik op iemand zat te wachten. Na zo’n 4 werknemers de revue te hebben zien passeren, kwam de dame in kwestie nog eens kijken en vragen of ik iets wilde drinken en zei langs hare neus weg : “ah ja, want ge hebt pas om dat uur een afspraak en ge zijt te vroeg hé.

Ja, wrijf het er maar in…“, dacht ik bij mezelf toen ik vriendelijk bedankte en flauw terug lachte. Op het moment dat we dan uiteindelijk het sollicitatie gesprek gingen beginnen, begon het hé

Antwerpen

Zij : “Ge zijt wel écht te vroeg hé?

Ik : “Beter dat dan té laat komen, dat oogt ook niet professioneel hé?

Zij : “Ja, dat klopt, maar dienen afstand van bij u tot hier, gade gij da wel alle dagen kunnen doen? Hebt ge daar zo’n interesse voor? Want allé…, we eisen wel van onze mensen dat ze toch altijd op tijd zijn en zéker met uw opleiding gaat ge in group beginnen en …

Ze bleef maar door bomen en me subtiel aanvallen (zo kwam het toch bij mij over) op tijdsduur en afstand, om net niet mijn gezond verstand in twijfel te trekken en me vlak af te zeggen dat ze het betwijfelde dat ik alle dagen zou kunnen op tijd op mijn werk zijn… Op dat moment begon het hele tijd en afstandsvragen gedoe, deftig op mijn zenuwen te werken…

Ik : “Als u daar zo’n probleem mee heeft met tijd en afstand, waarom liet u mij dan op gesprek komen? U zag toch ook wel in mijn CV dat mijn woonplaats niet bepaald in de provincie Antwerpen ligt?

Zij : “ja… ja…

Ze had duidelijk niet verwacht dat ik zo zou reageren en wist dus even niet wat te zeggen. Ze begon dan dus maar over de betrekking zelf. Ik had de website de avond ervoor nog grondig bekeken en nog een betrekking gevonden, waar ik meer ervaring in had en liet tijdens het gesprek ook die betrekking vallen en dat ik mij daarvoor wou kandidaat stellen.

Zij : “Goh ja, ge moogt gij u daar kandidaat voor stellen, maar eigenlijk zoeken we daarvoor iemand met jaaaaaren ervaring in zo’n functie.

Ik besloot om mijn ervaringskaart uit te spelen en te laten weten wat volgens mij een goede verantwoordelijke moet bezitten aan kwaliteiten. Ze was onder de indruk, maar niet voor lang…

Zij : “Ja… ge hebt inderdaad héél veel waarde volle ervaring, maar ja, da’s ook veel interim hé, is da een bewuste keuze?

In gedachten rolde ik ferm met mijn ogen… Allé, alsof iemand met een greintje gezond verstand bewust voor onzekerheid én héél veel kans op werkloosheid gaat kiezen en daarom met plezier Interim werk doet…. Ik heb op m’n tong gebeten en een antwoord gegeven dat voor haar verteerbaar leek, maar ze was op dreef…

Zij : “Ja ok, maar ik zie dat ge toch een periode al werkzoekend zijt hé? Is dat zo moeilijk om iets te vinden? Wat doede dan eigenlijk in dienen tijd? Kon ge dan genen Interim doen?

Ik : “Ik heb in die periode ook examens en testen bij de overheid gedaan (wat ook waar was) én als ik ergens voor ga doe ik dat tot op het einde. U zou dat wellicht ook niet leuk vinden als iemand een maand bij u werkt en dan dada zegt omdat ze plots iets anders hebben. Daarom heb ik toen geen korte opdrachten gedaan, om het mezelf niet nog moeilijker te maken en of een stempel te krijgen.

Zij : “Goh ja, ja da’s begrijpelijk.

Nadien wilde ze ook dat ik nog een testje ging doen. Dat was redelijk goed, maar laat die dingen op de laatste minuut nu net iets zijn waar ik een hekel aan heb. Als ik voor een gesprek kom, is dat een gesprek…, maar ik heb me flexibel opgesteld. Als afsluiter wilde ze mij percé doen zeggen dat ik bij hun zou tekenen (waarvoor ik ondertussen al mijn enthousiasme voor verloren had) terwijl ze nog niet kon bevestigen of ze me eigenlijk wel wou. Ze wilde een blijk van enthousiasme zien en ze vond toch dat dat wel ontbrak bij mij…

Toen ik terug in de wagen zat, heb ik van het hele gesprek het interim kantoor (op wie ik niets negatiefs kan zeggen of afkeuren, ze hebben me steeds super te woord gestaan) hiervan op de hoogte gebracht én snapten maar al te goed dat mijn enthousiasme zoals ’s morgen met de ijzel op mijn voorruit, snel verdwenen was…

Op naar het volgende gesprek…

Advertenties
18 reacties
  1. Me dunkt had je blijken van enthousiasme te over. Goed van je om niet over je heen te laten lopen.

    Liked by 1 persoon

  2. Frustrerend zo’n gesprek! Hopelijk gauw ander én beter!

    Liked by 1 persoon

  3. Man toch, als je zoveel te vroeg op een afspraak verschijnt kan dat toch maar alleen als een blijk van motivatie worden beschouwd. Wat een ellende dat ze dan beginnen doorbomen over of je wel dat traject alle dagen zal kunnen doen?

    Liked by 1 persoon

  4. Lukas permalink

    En waarom speel je interimervaringen niet als een troef uit, ipv je daarop ‘aangevallen’ te voelen?
    Gewoon zeggen: veel ervaringen, veel bedrijven en bedrijfsculturen gezien; dus ik weet goed waar ik pas en niet enz…
    Is maar een tip van een ambetante recruiter :-), want als ik iemand met veel interim zie, zou ik ook die vraag durven stellen. Sommige mensen kiezen ook bewust om gedurende een periode uitzendarbeid te doen en veel verschillende ervaringen op te doen. Ook als is het bij jou mss onbewust, probeer daar toch een soort positiviteit in te vinden in de zin van: ik heb veel gezien, veel meegemaakt en weet daardoor wat ik nu beter wil om me op lange termijn te engageren.

    Liked by 1 persoon

    • Klopt Lucas, meestal zeg ik dat ook zo, maar ’t is wel enorm frustrerend als een recruiter precies alleen met alles in’t negatieve wil zien. Je kan ook maar zoveel keer iets verduidelijken aan iemand tot wanneer het in 1 gesprek écht de keel begint uit te hangen…

      Like

  5. Je gaat vast iets vinden wat als een jas past! Dit was gewoon niet voorbestemd!

    Liked by 1 persoon

  6. Dus als ik het goed begrijp was je slotreactie: Mee iel Aantwaarpe mor ni mee maai 🙂

    Liked by 1 persoon

  7. ooo zo herkenbaar!!! pfff…vermoeiend!

    Liked by 1 persoon

  8. Dat meent je niet… wat een tegenvaller! En ook wel een ambetant mens!

    Liked by 1 persoon

    • Ja, ik vrees met de huidige mentaliteit tegenover mensen die véél via interim gewerkt hebben, vrees ik dat het er niet zal op beteren…

      Like

  9. Ik heb met open mond zitten lezen en vooral heel erg genoten van je adremme reacties terug…. Jezus wat een kansloos zooitje daar, zeker die opmerking over de afstand. Mijn hemel dat is toch jouw keuze, als jij het prima vindt dan is het gewoon klaar en zeik er niet meer over….

    Liked by 1 persoon

    • Zo denk ik er ook over Joyce, maar helaas, hier in België toch, zitten bedrijven meer te kankeren op mensen die willen werken en gerust een lange afstand willen doen, als het loon er ook naar is, dan zoals jij te denken.

      En dan natuurlijk regelmatig in’t nieuws klagen dat ze geen gepaste kandidaten vinden…

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

BE INEFFABLE

So Close & Yet So Far...

Christophe Wallecan

De blog van een marketing student

Life according to Joyce

Everyday life documented :)

Vie de Julie

Vie de Julie

Binnenstebuitenboel

Leef achterstevoren!

Liquid skies

Silent people have the loudest minds

misssexandthecity

Life in the city and the sex in my life,.....

Renate Bulte

Blogger over alledaagse dingen.... maar dan anders!

Screendependent

Alles over films, series en meer

COS

cosblog.org

The S Files

Be nice, go vegan

Kimdonz

Lifestyle blog

Thomas Pannenkoek

Een Simpele Ziel ondergaat zijn leven

ratjetoe4u

So Close & Yet So Far...

De Hipste adresjes van Gent

We moved to http://hipsteadresjes.gent !

van dichtbij

over het zout op m'n huid, spruitjes met spiegels en de rammelende rest

Morgaine's Passions

Live life to the fullest

MetroPaul

Nederlandstalig blog, sinds 2008

ZoSammieEnzo

Een spontane vrolijke lifestyle blog met humor.

Deborah Hamar

Just me . . .

Naomi in Wonderland

Traveling through life

Adam op Verkenning

Een getrouwde man op verkenning.

MichielZiet

Dagelijkse dingen die soms bijzonderder lijken dan je denkt.

kribbels uit mijn leven

een kijk in mijn gedachten en de gebeurtenissen uit mijn dagelijks leven, heel gewone dingen, misschien ook wel heel bijzondere......

Walt's Hoekje

Gewoon omdat het kan

DOLDRIEST

woordenspel

Margo Hermans

Blog what you live; don't live to blog.

Annelyse

14 maand met de fiets door Europa

Tales from the Crib

Putting the sfeer in blogosfeer since 2004

tiny blogt

Tiny kan van alles iets en van niets alles.

Yellow Me.

Live a Healthy Lifestyle

La Vie de Falderie

Antwerpen tot Brugge - en soms verder

Bubbliciously me

Living the life you love....

Wilco's Charity Challenge

12 maanden ... 52 opdrachten ... 1 goed doel: Right To Play

Beaunino

GEWOON DOOR-ROEIEN

Fashionlifestyleblog

So Close & Yet So Far...

Darling Doormat

Wit and Drama on Crete. It’s nothing anyone would ever take seriously, but it amuses me.

peter

my path

Lukas Lauridsen

So Close & Yet So Far...

Forty something and much more !

mijn dagboek en uitlaatklep ... if you can't stand the heat, get out of my kitchen !

elegant slumming

So Close & Yet So Far...

Life is a garden of Quotes

Over het dagelijkse leven, over reizen en lezen, over koken, over het lief , gewoon over het leven

%d bloggers liken dit: